zasady rachunkowości

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Portal moze zapisywać w przeglądarce uzytkownika informacje związane z logowaniem oraz statystykami oglądalności. Jeśli nie zgadzasz się z tym, opuść stronę.

Przeglądanie katalogu

Przeglądaj katalog według:
Autorzy  Tytuły  Słowa kluczowe

Wyszukiwarka pełnotekstowa

Wpisz słowa kluczowe oraz modyfikatory. W razie potrzeby, skorzystaj z instrukcji obsługi wyszukiwarki.
Instrukcja wyszukiwarki (ukryj)

Cytaty i parafrazy (0 - 14 z 14)




Gertruda Krystyna Świderska, ABC rachunkowości dla menedżera. , POLTEXT, Warszawa 1996, ISBN: 83-85366-85-7 (36+2)
  • (parafraza, str. 10 - 13) Zasady rachunkowości:
    - zasada pomiaru pieniężnego,
    - zasada wyceny w koszcie historycznym,
    - zasady kontynuacji działania,
    - zasady podwójnego ujęcia,
    - zasada podmiotu (jednostki).
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości



Anna Dębska-Rup, Rachunkowość Finansowa. , Krakowska Szkoła Wyższa, Kraków 2009, ISBN: 978-83-7571-030-4 (62+0)
  • (cytat, str. 15 - 17) W literaturze przedmiotu przedstawiono wiele koncepcji prezentacji zasad rachunkowości rozumianych jako ogólne założenia systemu rachunkowości. Ich pełne ujęcie w rachunkowości polegające na syntezie poglądów reprezentowanych w literaturze, zestawił M. Dobija. Według tej koncepcji do podstawowych zasad rachunkowości zalicza się:

    I. Mierzalność w jednostkach pieniężnych. Rachunkowość zajmuje się tylko tymi zdarzeniami gospodarczymi, które mają wymiar pieniężny. Operacje gospodarcze są również wymiarowane pod względem czasowym, a niektóre pod względem ilościowym. W związku z tym ujawnia się kwestia zmieniającej się w czasie wartości jednostki pieniężnej. Wymiar czasowy operacji gospodarczych w pewnym stopniu pomaga lepiej zinterpretować wartość aktywów i pasywów wyrażonych w zmieniających swoją wartość jednostkach pieniężnych.

    II. Podmiotowość rachunkowości. Rachunkowość prowadzi się z punktu widzenia jednostki, będącej podmiotem prawnym, tzn. osoby prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, spółki cywilnej lub osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą. W przypadku podmiotów innych niż osoby fizyczne rachunkowość prowadzi się dla całej organizacji będącej podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, np. spółki, (a nie z punktu widzenia jej właścicieli czy też organów zarządzających). Członkowie zarządu spółki, udziałowcy (akcjonariusze), pracownicy pozostają w relacjach ze spółką, które znajdują odzwierciedlenie w należnościach i zobowiązaniach, jakie spółka posiada wobec nich. Praktyczną realizacją zasady podmiotowości jest określenie w ustawie o rachunkowości zbiorowości jednostek zobowiązanych do prowadzenia rachunkowości w pełnym wymiarze.

    III. Zasada kontynuacji działalności. Zasada ta, zaliczona przez MSR do założeń podstawowych rachunkowości, w praktyce oznacza, że posiadane aktywa będą przynosiły oczekiwane korzyści, a zobowiązania jednostki będą spłacane w terminie. Wyraża ona przekonanie, że kapitał lokowany w jednostce ekonomicznej będzie nadal pomnażany.

    IV. Zasada kosztu historycznego. Aktywa wycenia się w księgach rachunkowych generalnie wg ceny nabycia lub kosztu wytworzenia, a nie według bieżącej wartości. Szczegółowe normy prawne ustawy o rachunkowości przedstawiają liczne odstępstwa od tej zasady, co będzie przedmiotem dalszego wykładu. Historycznym kosztem nabycia nazywamy cenę rzeczywiście zapłaconą w wolnorynkowej wymianie oraz wszystkie inne koszty poniesione w związku z oddaniem składnika aktywów do użytkowania.

    V. Zasada dualizmu. Realizacją tej zasady jest zachowanie prostej równości: suma aktywów = suma kapitałów własnych i zobowiązań. W praktyce zasada dualizmu przejawia się w ujęciu każdej operacji gospodarczej na dwóch kontach księgowych, po przeciwstawnych stronach tych kont. Wyraża ujęcie tych samych środków ekonomicznych jako materialnych lub niematerialnych aktywów oraz równoważnej im wartości kapitału własnego lub obcego. Aktywa podlegają deprecjacji, zaś kapitał powinien być pomnażany. Pomiar okresowy zmian kapitału jest celem rachunkowości finansowej.

    VI. Zasada okresu rachunkowego. Pomiar takich strumieni, jak koszty, przychody dokonuje się w określonych jednostkach czasu. W rachunkowości jako podstawowe jednostki okresu przyjmuje się miesiąc i rok obrotowy. W skali miesiąca (okresu sprawozdawczego) jednostki zobowiązane są rozliczać międzyokresowe koszty, naliczać amortyzację środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz sporządzać zestawienia obrotów i sald. W okresach rocznych zamyka się księgi rachunkowe i oblicza wyniki działalności gospodarczej. Zagadnieniu periodyzacji zostanie poświęcona specjalna uwaga w dalszej części książki.

    VII. Zasada konserwatyzmu. Prawdopodobne koszty i tylko pewne przychody zaliczane powinny być do okresu, w którym wystąpiły. Niesymetryczność w uznawaniu kosztów i przychodów ma na celu zapewnienie wiarygodności danym rachunkowości. W związku z tym tworzy się odpisy na należności zagrożone i koszty związane z późniejszymi wydatkami, np. naprawy gwarancyjne. Z zasady konserwatyzmu wynika zasada ostrożnej wyceny bilansowej. Zasada konserwatyzmu znajduje odbicie w konserwatywnym podejściu do pomiaru zysku.

    VIII. Zasada realizacji. Stosowanie tej zasady pozwala rozstrzygać moment uzyskania przychodu. Za zrealizowane przychody uznaje się niewątpliwe kwoty wynikające ze zrealizowanych umów, bez względu na okres zapłaty. Za przychód uznaje się wartość produktu sprzedanego odbiorcy. Zasada konserwatyzmu i zasada realizacji określają memoriałowy typ rachunkowości.

    IX. Zasada współmierności. Uzyskanym w danym okresie przychodom powinny odpowiadać koszty poniesione w związku z tymi przychodami. Zasada współmierności pozwala prawidłowo określić wynik finansowy uzyskany przez jednostkę w danym okresie. Stosując tę zasadę ustalamy, które koszty należy zaliczyć do danego okresu, gdyż były związane z uzyskanymi w tym czasie przychodami. Ta zasada integruje konta bilansowe z kontami wynikowymi i umożliwia obliczanie okresowego wyniku finansowego oraz prawidłową wycenę produktów. Wymaga ona dodatkowego podziału kosztów na koszty produktów i koszty bezpośrednio obciążające dany okres działalności, zwane kosztami okresu. Koszty produktu obejmują zużycie materiałów bezpośrednich, robocizny bezpośredniej oraz kosztów wydziałowych, natomiast koszty okresu obejmują koszty administrowania i zarządzania. Zgodnie z tą zasadą określonym przez zasadę realizacji przychodom ze sprzedaży przeciwstawia się koszty produktów sprzedanych, natomiast koszty okresu obciążają rachunek zysków i strat w okresie, w którym powstały. W związku ze stosowaniem zasady współmierności, część kosztów odpowiadających kosztowi wytworzenia produktów w danym okresie niesprzedanych jest aktywowana w bilansie. W odwrotnej sytuacji zmniejszenie stanu produktów, czyli sprzedaż produktów wytworzonych we wcześniejszych okresach, pociąga za sobą wzrost kosztu produktów sprzedanych.

    X. Zasada zgodności. Zasada ta zakazuje wszelkich form "manipulacji" metodami rachunkowości, które mogłyby wpłynąć na wielkość wykazanego w sprawozdaniu wyniku finansowego. Wymagania tej zasady dotyczą stabilności stosowanych metod wyceny i amortyzacji, których nie można zmieniać w kolejnych okresach czasu bez uzasadnionej przyczyny. Nieprzestrzeganie zasady zgodności skutkuje utratą porównywalności sprawozdań finansowych z kolejnych lat obrotowych. Jeśli zostaną już wprowadzone zmiany w zasadach wyceny lub amortyzacji, należy ten fakt podać w informacji dodatkowej, która jest integralną częścią każdego sprawozdania finansowego.

    XI. Zasada prawdy materialnej. Do księgi rachunkowej należy wprowadzić wszystkie operacje gospodarcze występujące w danym okresie, zgodnie z ich faktycznym przebiegiem i na podstawie odpowiednich dokumentów potwierdzających ich przebieg. Z drugiej strony, w rachunkowości można stosować pewne uproszczenia związane ze stosowaniem zasady (kryterium) istotności. Wartości nieistotne dla stanu aktywów i pasywów oraz wyniku finansowego mogą być pominięte.
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości



Mieczysław Dobija, Rachunkowość zarządcza i controlling. , Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, ISBN: 83-01-12368-0 (58+4)
  • (cytat, str. 30 - 32) Zbiór podstawowych zasad rachunkowości dla firm.
    Według szkoły harwardzkiej wyróżnia się obecnie jedenaście ogólnie przyjętych podstawowych zasad rachunkowości:
    I. Mierzalność w jednostkach pieniężnych,
    II. Podmiotowość rachunkowości,
    III. Zasada okresu rachunkowego,
    IV. Zasada kontynuacji,
    V. Zasada historycznego kosztu nabycia,
    VI. Zasada dualizmu,
    VII. Zasada konserwatyzmu,
    VIII. Zasada realizacji,
    IX. Zasada współmierności,
    X. Zasada zgodności,
    XI. Zasada istotności, ujawniania, prawdy materialnej.
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 30) Mierzalność w jednostkach pieniężnych
    Rachunkowości podlegają tylko te zdarzenia, które można zmierzyć i wyrazić w pieniądzu. Niektórzy autorzy dodają tutaj założenie o stabilności jednostki pieniężnej, jednak w podstawowych zasadach nie ma stwierdzenia, że w księgowości wymaga się lub stosuje jednostkę o stałej sile nabywczej.
  • Słowa kluczowe: mierzalność, zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 30) Podmiotowość rachunkowości
    Zasada ta określa, iż rachunkowość prowadzi się dla jednostki o ściśle określonym zbiorze aktywów odgraniczonej od osób będących właścicielami. Rozgraniczenie to może sprawiać kłopoty w przypadku małych rodzinnych firm lub przy holdingach, gdzie przyjmuje się, że posiadanie więcej niż 50 akcji czyni z jednostki zależną część holdingu.
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości, podmiotowość
  • (cytat, str. 30) Zasada okresu rachunkowego
    Zgodnie z tą zasadą pomiar zysków bądź strat może mieć miejsce w ustalonym okresie. W rachunkowości mierzy się rezultaty działalności w okresach, zwykle rocznych, często zgodnych z rokiem kalendarzowym i podatkowym. Zadaniem rachunkowości jest raportowanie po upływu tego okresu o osiągniętych rezultatach wszystkim grupom interesu oraz kierownictwu. Nie wyklucza to sporządzania raportów dodatkowych na przestrzeni okresu.
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 30 - 31) Zasada kontynuacji
    Rachunkowość prowadzi się przy założeniu, że jednostka będzie istniała w nieograniczonym czasie, i nic nie wskazuje na jej niedaleką likwidację. W praktyce planowanie korzyści, a powstałe przy ich nabyciu zobowiązania zostaną normalnie spłacone. Wszystko dotyczy więc przewidywalnej przyszłości. W przeciwnym przypadku ma zastosowanie rachunkowość likwidacyjna
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 31) Zasada historycznego kosztu nabycia
    Aktywa wprowadza się do ksiąg według wartości nabycia, czyli uwzględniając ceny rynkowe występujące w procesie wymiany rynkowej. Zatem wartość określona kosztem nabycia, a nie bieżąca wartość rynkowa, stanowi podstawę wszelkich wycen. Zasada ta określa więc sposób przypisania wartości aktywom i pasywom. Należy zaznaczyć, że jest wiele odstępstw od tej zasady, na przykład dla kontrolnych pakietów akcji czy wartości dewizowych.
  • Słowa kluczowe: koszt, zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 31) Zasada dualizmu
    Suma aktywów (A) firmy jest równa sumie zobowiązań (D) i kapitału (K) należącego do właścicieli, czyli A=D+K. Jest to zasada podwójnego ujęcia, według której pierwsze dotyczy wartości wszystkich aktywów, a drugie ukazuje, kto ma prawa własności do tych aktywów
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 31) Zasada konserwatyzmu
    Domniemane, prawdopodobne zdarzenia, związane z kosztami lub stratami, uznaje się za pewne i wprowadza się do ksiąg stosowne zapisy, natomiast przychody księguje się dopiero mając całkowitą pewność ich pozyskania. Na tej podstawie tworzy się rezerwy na należności i inne aktywa w okresie księgowania przychodów, nie czekając do okresu, w którym rzeczywiście należność nie zostanie spłacona. Także koszty gwarancyjne, które wystąpią w przyszłości, przypisuje się okresowi osiągnięcia sprzedaży częściowo na podstawie tej zasady. Z niej wynika także zasada ostrożnej wyceny bilansowej lub też sposoby traktowania kosztów dotyczących prac badawczo-rozwojowych.
  • Słowa kluczowe: Konserwatyzm, zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 31) Zasada realizacji
    Jest to zasada identyfikacji wartości przychodów. Ta i poprzednia zasada pozwalają rozstrzygnąć, co uznać za przychody w danym okresie. Poprzednia wymagała pewności ich osiągnięcia, zaś zasada realizacji określa kwoty. Za wartość przychodów w danym okresie uznaje się więc niewątpliwe kwoty wynikające ze zrealizowanych umów, gdy produkty zostały postawione do dyspozycji odbiorcy. Istnieje wiele uszczegółowień tej zasady odnoszących się do działalności budowlanej lub naukowo-badawczej.
  • Słowa kluczowe: zasady, zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 32) Zasada współmierności (przeciwstawiania właściwych kosztów przychodom)
    Jeśli jakaś transakcja oddziałuje na przychody i koszty, to rezultaty tego wpływu powinny zostać wykazane w tym samym okresie rachunkowym. Prowadzi to do konkluzji określającej, które z poniesionych kosztów, związanych z zakupami środków gospodarczych umieszcza się w rachunku zysków i strat.
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 32) Zasada zgodności
    Zastosowane w danym okresie metody wyceny lub amortyzacji należy kontynuować w kolejnych okresach, o ile nie wystąpią uzasadnione powody, aby dokonać zmiany. Należy jednak pamiętać, że chęć zwiększenia bądź zmniejszenia wielkości zysku księgowego nie jest uzasadnionym powodem do zmiany. Polityka księgowa musi być zgodna i stała.
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości
  • (cytat, str. 32) Zasada istotności, ujawniania, prawdy materialnej.
    Wszystkie znaczące zdarzenia gospodarcze, wpływające na ekonomiczne rezultaty firmy, powinny być udokumentowane i ujawnione w sprawozdaniach. Można pominąć szczegółową dokumentację drobnych operacji gospodarczych, gdy koszt udokumentowania przekracza wartość operacji. Zdarzenie uznaje się za znaczące (istotne), jeśli brak informacji o nim przyczyniłby się do zmiany sposobu działania w porównaniu ze zwykłym tokiem postępowania. Zasada ta przesądza więc o minimalnej zawartości sprawozdań finansowych, o tym, co musi być w nich ujawnione.
  • Słowa kluczowe: zasady rachunkowości




Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Widok
Działania
cytaty